معرفی سفیر یا نمایندگی
قوانین کار ازبکستان

قانون کار جمهوری ازبکستان


مجلس عالي جمهوري ازبکستان مصوبه اي را جهت تصويب و تأييد قانون کار جمهوري ازبکستان به تصويب رساند.

اسلام کريم اف رئيس جمهوري ازبکستان

شهر تاشکند, 21 دسامبر سال 1995 شماره 161-1

قانون مزبور از 1 آوريل سال 1996 داراي معتبر و شامل 294 ماده است.

قانون کار درسراسر کشور داراي اعتبار مي باشد و در آن تذکر داده شده که کار اجباري ممنوع است.

بخش عمومي

فصل اول: مقررات کلي

مادة ا : اسناد مبناي تنظيم مناسبات کار

مادة 2: وظايف اسناد قانوني در باره کار

مادة3 : مورد اعتبار بودن قانون کار در سراسر

مادة 4: وابستگي تنظيم مناسبات کار بر اساس قوانين و قراردادها

مادة5 : شرايط موافقتنامه هاي کار

مادة 6 : ممنوع شدن تحقير در روابط کاري

مادة 7 : ممنوع شدن کار اجباري

مادة 8 : حمايت حقوق کار

مادة9 : مديريت دولتي بر رشتة کار: نظارت و بازرسي رعايت بر اسناد قانوني کار

مادة 10 : موافقتنامه و قراردادهاي بين المللي, کنوانسيون و اسناد قانوني در باره کار ازبکستان

مادة 11 : به کار بردن اسناد قانوني کار براي افرادي که تبعه ازبکستان نيستند.

مادة 12 : : اجراي اسناد قانوني کار ازبکستان در مؤسسات کشورهاي خارجي

مادة 13 : شمارش روزهاي کار در ماه

فصل دوم : روابط کار

مادة 14 : کارمند در مناسبات کار

مادة 15 : کارفرما در مناسبات کار

مادة 16 : حقوق عمده کاركنان

مادة17 : حقوق عمده کارفرما

مادة 18 : تنظيم حقوقي کار بعضي کارکنان

مادة 19 : جامعه کار در مناسبات کار

مادة 20 : نقش اتحاديه هاي صنفي در مناسبات کارکنان و کارفرما

فصل سوم : اتحاديه هاي صنفي کارکنان وکارفرما

مادةهاي21 لغايت 8 در بارة اتحاديه هاي صنفي, حقوق, وظايف و تعهدات آنها در مناسبات کار

فصل چهارم : موافقتنامه و قراردادهاي جمعي

مادة 29 : مفهوم و اهداف قرارداد و پيمانهاي جمعي کارگران

مادة30 : تمايلات عمدة انعقاد قرارداد و پيمانهاي جمعي

مادة31 :حقوق برگزاري مذاکرات در زمينة انعقاد قرارداد کار

مادة32 : ترتيب و تنظيم برگزاري مذاکرات

مادة33 : حل و فصل اختلافات بوجود آمده هنگام مذاکرات

مادة34 : مسئوليت در برابر نقص اسناد قانوني قرارداد و پيمانهاي دسته جمعي

ماده هاي 35 لغايت 56 به مسايل قراردادهاي جمعي, بررسي پيشنويس قرارداد جمعي, مدت مورد اعتبار بودن قرارداد, نظارت بر اجراي قرارداد اختصاص دارد .

فصل پنجم : کسب اشتغال

مادة 57 : حقوق در برابر کسب اشتغال واستحدام به کار

مادة58 : ضمانتهاي رعايت حقوق کار

مادة59 : مساعدت دولت در کسب اشتغال و محل کار

مادة60 : اعتراف به «بي کاري»

مادة61 : کار مناسب براي افرادي که کار و دستمزد خود را از دست داده ا ند

مادة62 : جواب رد در برابر کار پيشنهاد شده

مادة 63 : سرپيچي ازانجام کار

مادة 64 : ضمانت‌هاي مساعدت هاي مالي

مادة65 : مدت و شرايط پرداخت مدد معاش از کار افتادگي

مادة66 : متوقف کردن پرداخت مدد معاش از کار افتادگي

ماده هاي67 لغايت71 به مسايل ضمانت هاي اضافي مساعدت مالي هنگام فسخ قرارداد کار اختصاص دارد.

فصل ششم : قرارداد کاري

ماده هاي 72 لغايت 77 شامل مسايل قرارداد کاري, انواع و شکل و مدت آن مي باشد.

انعقاد قرارداد کار

مادة 77 : افرادي که سنشان بيشتر از 16 سال مي باشد, مي توانند استحدام بشوند. افراد 15ساله فقط با مجوز والدين استخدام مي شوند.

مادة 78 : قابل قبول نبودن پاسخ رد غيرقانوني در برابر استخدام

مادة 79 : ممنوع کردن کار اقوام و خويشان نزديک مانند برادر, خواهر, پسر, دختر, همسر و والدين همسر در يک مؤسسه

مادة80 : اسناد لازم در استحدام

مادة 81 : شناسنامه کار

مادة 82 : نحوه و تنظيم ثبت استخدام در کارگزيني

مادة83 : مورد اعتبار بودن قرارداد کار و آغاز روز کار

مادة 84 : دوره آزمايشي براي استخدام

مادة 85 : مدت دوره آزمايشي براي استخدام

مادة 86 : توضيح قانونگذاري کار براي کارکنان هنگام دورة آزمايشي

مادة87 : اعلام نتايج دورة آزمايشي

ورود تغييرات به قرارداد کار

مادة88 : مقررات کلي ورود تغييرات به قرارداد کار

مادة 89 : حقوق کارفرما براي ورود تغييرات به شرايط کار بدون موافقت کارمند

مادة 90 : حقوق کارمند براي ورود تغييرات به شرايط کار

مادة 91 : تبديل محل کار

مادة 92 : تغيير شغل

مادة 93 : انتقال به کار موقت ديگر با موافقت طرفهاي قرارداد کار

مادة 94 : انتقال به کار ديگر موقت به ابتکار کارمند

مادة 95 : انتقال به کار موقت ديگر به ابتکار کارفرما

مادة 96 : ثبت نام تغيير قرارداد کار

مادة 97 : پايه هاي فسخ قرارداد کار

مادة 98 : اعتبار قرارداد کار در صورت تغيير و تبديل صاحب( رئيس, مدير کل, مدير عامل) کارخانه, تجديد سازمان کارخانه و غيره.

مادة 99 : فسخ قرارداد کار بنا به درخواست کارگر

مادة 100 : فسخ قرارداد کار بنا به درخواست کارفرما

مادة 101 : موافقت کارفرما با کارکنان اتحاديه صنفي کارخانه در زمينه فسخ قرارداد کار

مادة 102 - 103 : آگاه ساختن کارگر توسط کارفرما از فسخ قرارداد کار

مادة 104 : پرداخت جريمه در صورت فسخ پيش از موعد قرارداد کار

مادة 105 : فسخ قرارداد کار به مناسبت پايان يافتن مدت اعتبار قرارداد

مادة 106 : فسخ قرارداد کار در اوضاع فوق العاده (خارج از ميل و خواست طرفين)

مادة 107 :ثبت نام فسخ قرارداد کار

مادة 108 : صدور شناسنامه کار و کپي فرمان در بارة فسخ قرارداد کار

مادة 109 : کمک معاش برکناري از کار(سمت)

مادة 110 : مدتهاي پرداخت حقوق کارگر توسط کارفرما درصورت فسخ قرارداد کار

مادة 111 : استخدام مجدد

مادة 112 : مسؤليت کارفرما در برابر فسخ غيرقانوني قرارداد کار و يا انتقال غيرقانوني کارمند به محل کار ديگر

مادة 113: برکناري(تعليق)کارمند از کار

فصل هفتم : زمان کار

مادة 114 : مفهوم زمان کار

مادة 115 : مدت کارنبايد از 40 ساعت در هفته تجاوز بکند. در هفتة شش روز کاري زمان کار روزانه نبايد از هفت ساعت تجاوز کند. در هفتة پنج روز کاري زمان کار روزانه نبايد از هشت ساعت تجاوز کند.

مادة 116 : مدت نيمه وقت کار

مادة 117 : مدت نيمه وقت کار بعضي از کارگران که با شرايط نامساعد کاري فعاليت دارند.

مادة 118 : مدت نيمه وقت کارکارگران بعضي از رشته هاي اجتماعي( پرستاران, معلمان و غيره)

مادة 119 : روز کاري ناکامل

مادة 120 : انواع هفته کاري, ترتيب وقت کار

مادة 121 : وقت کار در آستانه روزهاي جشن و تعطيل

مادة 122 : وقت کار شب شروع از ساعت 22 شب لغايت 6 صبح

مادة 123 : محاسبه کلي وقت کار

مادة 124 : کار خارج از وقت کار, آن با رضايت کارمند بعمل مي آيد. اگر وقت يک شيفت کار از 12 ساعت تجاوز کند براي آنها کار اضافي ممنوع مي باشد. بايد بابت کار اضافي طبق مادة158 اضافه کاري پرداخت بشود .

مادة 125 : اضافه کاري

فصل هشتم : وقت تعطيل

مادة 126 : مفهوم وقت تعطيل

مادة 127 : تنفس در طول روز کاري

مادة 128 : وقت استراحت روزانه

مادة 129 : روزهاي تعطيل

مادة 130 : ممنوعيت خواستن کارگر در روزهاي تعطيل

مادة 131 : روزهاي جشن هاي ملي

مادة 132 : ممنوع بودن جلب کارگران به کار در روزهاي تعطيل(جشني)

مرخصي ها

مادة 133 : مرخصي هاي سالانه کاري

مادة 134 : مرخصي هاي عمده سالانه

مادة 135 : مرخصي هاي عمده سالانه اي تمديد شده

مادة 136 : مرخصي هاي اضافي سالانه

مادة 137 : مرخصي هاي اضافي سالانه اي براي کارمندان با شرايط نامساعد کاري

مادة 138 : مرخصي هاي اضافي سالانه اي براي کارمندان با شرايط و آب وهواي اقليمي طبيعي

مادة 139 : آمار مدت مرخصي هاي سالانه

مادة 140 : جمع بندي مرخصي هاي عمدة سالانه اي و اضافي

مادة 141 : تنظيم سرشماري مرخصي ها با روزهاي کاري

مادة 142 : سرشماري سابقه کار که حق گرفتن مرخصي عمدة سالانه اي را بدهد.

مادة 143 : ترتيب و نحوة دادن مرخصي

مادة 144 : وقت و ترتيب دادن مرخصي

مادة 145 : تمديد مدت مرخصي و انتقال آن به مدت ديگر

مادة 146 : گرفتن مرخصي ها از طريق تقسيم بندي (بعضي ازکارگران مرخصي سالانه را

مي توانند قسمت به قسمت بگيرند).

مادة 147 : جلب کار گر از مرخصي فقط با رضايت کارگر

مادة 148 : پرداخت معاش بابت مرخصي هاي کارگر

مادة 149 : مرخصي هاي اجتماعي(زايمان, بارداري, پرورش فرزندان, دوره هاي آموزشي و..)

مادة 150 : مرخصي هاي بدون حقوق

مادة 151 : کمک معاش مالي بابت مرخصي هاي سالانه استفاده نشده

مادة152 : گرفتن مرخصي عمدة سال و اضافي در صورت فسخ قرارداد کار

فصل نهم : دستمزد کاري

مادة 153 : تعيين و مشخص نمودن ميزان دستمزد کار.

ميزان دستمزد كار طبق موافقت كارفرما و كارگر تعيين مي شود. دستمزد كار نبايد پايين تر از حد نصاب دستمزد تعيين شده توسط اسناد قانوني باشد و با حد اكثر آن محدود نمي شود.

انواع و ساختارهاي دستمزد كار، پاداش، اضافه كاري و ساير پرداخت ها در قراردادهاي جمعی و ساير اسناد اضافي اتحاذ شده با كميتة اتحادية صنفي و يا ساير شوراهاي محلي تعيين شده است. دستمزد كار طبق مقررات به شكل پول پرداخت مي شود. ميزان حد نصاب دستمزد كاركنان مؤسسه و اداره، سازمان و كارخانجات دولتي كه از محل اعتبارات بودجة دولتي تآمين مالي مي شوند، طبق اسناد قانوني تعيين مي شود .

براي كارگراني كه در مناطق بد آب وهواي و نامساعد كار مي كنند، فوق العاده بدی آب و هوا که توسط حكومت جمهوري ازبكستان تعيين مي شود، پرداخت مي شود.

مادة 154 : ضمانت هاي پرداخت دستمزد.

كارفرما صرف نظر از وضع مالي خود، طبق شرايط دستمزدكار در مدت هاي اشاره شده در ماده 161 قانون مزبور براي كارگر بابت كار انجام شده ، دستمزد پرداخت مي كند.

ميزان دستمزد كار تعيين شده با موافقت طرفين قرارداد كار نبايد از ميزان برقرار شده در قرارداد و موافقتنامة جمعی كم تر باشد.

مادة 155 : حد نصاب دستمزد

دستمزد كار ماهانة كارگري كه وظايف جاري كار براي دوره معين را كامل انجام داده است، نبايد از ميزان حد اقل دستمزد تعيين شده با اسناد قانوني كمتر باشد.

به ميزان حد اقل دستمزد، اضافه دستمزد، اضافه كاري و پاداش هاي مختلف اضافه نمي شود. ( ماده هاي 153،157،158)

مادة 156 : تغيير دادن شرايط پرداخت دستمزد

مادة 157 : پرداخت اضافه کاري بابت کارهاي اضافي خارج از وقت کار تعيين شده, روزهاي تعطيل و جشن

مادة 158 : پرداخت اضافه کاري بابت شب کاري .

مادة 159 : پرداخت دستمزد در هنگام توليد محصولات ناقص و دوران توقف کار در کارخانه

مادة 160 : کارکردن درچندمحل و پرداخت دستمزد به عنوان کار مشترک(با حفظ سمت اصلي)

مادة 161 : مدت هاي پرداخت دستمزد کارگران(براي کارگر بايد دو بار طي ماه پرداخت بشود.)

مادة 162 : پرداخت دستمزد تا روز فوت کارمند به خانوادة او

مادة 163 : محل پرداخت دستمزد کارگر

مادة 164 : کسر از حقوق کارگر(ماليات و پرداختهاي اجباري)

فصل دهم : پرداختهاي ضمانتي و کمک معاشها

ماده هاي 165 لغايت 173 قانون مزبور به مسايل پرداختهاي ضمانتي و کمک معاشها براي کارگر اختصاص دارد .

فصل يازدهم : نظم کار

ماده هاي 174 لغايت 185 شامل مسايل نظم کار در کارخانه و آيين نامه هاي آن

مي باشد.

فصل دوازدهم : مسئوليت مالي طرفهاي قرارداد کار

ماده هاي185-186 جبران ضرر وارد شده و شرايط بوجود آمدن مسؤليت مالي و مادي است.

ماده هاي187-197 به مسايل مسؤليت مالي و مادي کارفرما در برابر ضرر وارد شده به کارگر اختصاص دارد .

ماده هاي198 لغايت 210 قانون مورد نظر شامل مسايل مسؤليت مالي و مادي کارگر در برابر ضرر وارد شده به کارفرما مي باشد.

فصل سيزدهم : حفاظت کار

ماده هاي 211 لغايت 223 مربوط به حفاظت کار, آزمايشات طبي, بازآموزي کارگران براي حفاظت کار مي‌باشد.

فصل چهاردهم : گارانتي و ضمانتهاي اضافي و امتيازات به گروهي از کارگران

ماده هاي224 لغايت 238 به دادن گارانتي و ضمانتهاي اضافي و امتيازات به گروهي از کارگران(زنان باردار و زايمان, داراي فرزند تا سن دو سال)اختصاص دارد.

ضمانت هاي اضافي براي جوانان

ماده هاي239 لغايت 247 به مسايل استحدام جوانان با سن کمتر از 18 ساله, حقوق کاري آنان و کارهايي که براي آنها ممنوع شده است, اختصاص دارد.

ضمانتها و امتيازات براي افرادي که همزمان با تحصيل کار مي کنند

ماده هاي 248 لغايت 258 به مسايل ضمانتها و امتيازات براي افرادي که همزمان با تحصيل کار مي کنند, اختصاص دارد.

فصل پانزدهم : اختلافات کاري

ماده هاي 259 لغايت 281 قانون مزکور شامل مسايل اختلافات کاري مي باشد.

فصل شانزدهم : بيمةاجتماعي دولتي

ماده هاي 282 لغايت 284 قانون به مسايل انواع بيمة اجتماعي اختصاص دارد.

مادة285 : پرداخت كمك معاش از کارافتادگي

ماده هاي 286 لغايت 288 به مسايل پرداخت کمک خرج ها براي دوره هاي بارداري و زايمان, تولد فرزند و کمک خرجها جهت برگزاري مراسمهاي فوت اختصاص دارد.

تأمين حقوق بازنشستگي

ماده هاي 289 لغايت 294 شامل انواع حقوق بازنشستگي و کمک خرج(مربوط به سن, معلوليت و غيره) ها مي باشد.

 

وزارت امورخارجه | رواديد الكترونيك | تماس با ما | ساعات كار اداري | نقشه سایت | جستجو | گالری تصاویر